پس از مدت ها دوباره به همه ي دوستاي خوبم سلام مي كنم .
امروز خوشحالم از اينكه پا به پاي مرداني قدم برمي دارم كه حرفه شون كشاورزيه و فطرتش آسموني و پاك.
اما گاهي دلم مي سوزه كه چرا؟ چرا بهترين ها و دقيقا اونايي كه اينقدر به فكر سلامتي و امنيت محيط زيست و ما هستند اينقدر بايد مورد اذيت قرار بگيرند؟
مگه هميشه اين ما نبوديم كه شعارمون bio safety براي داشتن محيط زيست سالم و غذاي سالم بود؟ حالا چرا بايد كسايي رو كه با معرفي اولين نوع مبارزه ي بيولوژيك تمام پيشنهادات ما رو مي پذيرند آزار بديم؟
چرا كسايي رو كه ميدونن نبايد باقيمانده ي سم در سبزي بمونه و اعتقاد دارن به سلامت غذايي جامعه بايد ناراحت كنيم؟ در حاليكه اونا همه ي ما رو مثل خانوادشون دوست دارن.
چرا بايد كشاورزي كه فقط از آب چاه يا آب موتور براي آبياري استفاده مي كنه متحمل خسارت شه وضرر كنه؟
چرا بايد كشاورزايي كه با عشق كار مي كنن و مزرعه هاشون كاملا safe هست به خاطر چند تا مزرعه ي آلوده مورد بي مهري وزارت بهداشت و بعد هم ترس مردم قرار بگيرن؟
و حالا زمزمه هاي از طرف سازمان آب اومده مبني بر اينكه مي خوان تمام چاه هاي آب كشاورزاي منطقه ي شهر ري رو پلمب كنن ، اما اين همه بي مهري با اين قشر زحمت كش چرا؟
از مسئولين سازمان آب شهر ري مي پرسم : آيا بايد كشاورزاي خوب ما هم با فاضلاب آبياري كنن؟ و اگر جواب مثبته سوال ديگري دارم. آيا جواب امنيت و سلامت غذايي مردم رو سازمان آب مي ده يا جواب وزارت بهداشت رو چطور؟ يا شايد هدف ديگري در راهه؟ آيا قراره تمام كشاورزيه منطقه ي شهر ري نابود شه؟
از تمام مسئولين مربوطه خواهش مي كنم نسبت به اين موضوع توجه خاص مبذول نموده و بهترين هديه ها رو تقديم مردم منطقه كنن. فراموش نكنيم كه پيشرفت كشاورزي يعني پيشرفت جامعه.
