بازم سلام به همه ي دوستاي گلم
امروز فكر كردم شايد لازمه كه از بعضي گياهاني كه بومي كشور ما هستند و در نام علمي شون persica نوشته شده به نوعي دفاع كنم ، اگر چه در نهايت تاسف شاهد انقراض بعضي گونه هاي دوست داشتني هستيم و درسته كه من اينجا يه باغ ندارم كه تك تك اونا رو بكارم تا نجاتشون بدم ، اما حالا كه ابزار كارم فقط و فقط يه كامپيوتره و اينترنت مي تونم معرفيشون كنم تا شايد بعضي ها ...
فكر كردم شايد غير از گياه پزشكي بايد چيزهاي بيشتري رو ياد بگيرم تا چند سال ديگه به عنوان يه مهندس ديد خودخواهانه نسبت به گياهان نداشته باشم ، شايد غير از اقتصاد چيزهاي ديگري هم مهم باشند . مثلا فراموش نكردن اصالت زيست بوم كشورمون و ...
شايد بد نباشه گاهي اوقات گياه پزشكان هم حافظان محيط زيست باشند تا بقيه باورشون كنند.
نام علمي :parrotia persica
نام عمومي:ironwood
خانواده:hamamelidaceae
در حال حاضر يك گونه ي شناخته شده است كه عضو خانواده ي hamamelidaceae است كه درخت با شكوهي است ، به طور طبيعي بيش از 30 تا 40 پا رشد مي كند كه به نام F.W.Parrotia كه يك طبيعت شناس آلماني ، جهانگرد و پروفسور دارويي است كه اولين صعود را از كوه عرفات در سال 1829 داشت است.
سطح آن صاف است ، پوسته هاي خاكستري دارد كه در پوسته هاي آن رنگ صورتي براق و زرد مايل به كرم است كه شبيه درختان چنار در لندن است.
به كندي رشد مي كند و براي استفاده ي يك درخت نمونه بسيار مناسب است جاييكه گنبدي شكل است بر ارزش آن افزوده ميشود .
اهلي جنگل هاي منطقه ي جنوب و جنوب غربي درياي خزر است ، اولين بار در Kew در سال 1841
معرفي شد.
در جنگل ها گاهي به صورت بوته ديده مي شود ، ساقه هايش به شكل گروهي محكم هستند .
بعضي اوقات با خودش پيوند ميدهد يا با ساير گياهان، حتي يك ساقه ي تنها هم قادر به رشد كامل
است .
درختي برجسته است و اخيرا در منابع به درختاني از اين گونه با 80 پا اشاره شده.
چوب آن بافت بسيار ظريف و بهم پيوسته اي دارد ، سخت ومحكم است ، از اين رو اسم رايج آن
ironwood است.
