چه حس غریبیه وقتی چیزهای زیادی رومی دونی اما حس می کنی برای گفتن یا بیان کردنشون هیچ گوش شنوایی نیست که....

اما من دوباره می نویسم برای بودن ، نه برای بودن خودم بلکه برای بودن کشاورز ایرانی و برای بدست آوردن چیزهایی که حقشه!

می نویسم برای گفتن هزاران نگفته ای که هنوز هیچ بلاگری شجاعت نوشتن اون  رو نداره ، می نویسم برای انسان هایی که شاید هیچ وقت صداشون حتی به یک مزرعه بالاتر هم نرسه.

این بار دیگه نمی خوام مثل بعضی ها توی این پایگاه مجازی عزیز جزوه بنویسم و اسم علمی آفات وبیماری ها رو ردیف کنم، این چیزها رو فقط بلاگرهای خرده پا مینویسن و هر دانشجوی معمولی هم اینا رومیدونه، می خوام از واقعیت ها بنویسم که هیچ وقت سر کلاس درس به ما گفته نشد ، از واقعیت هایی که هنوز هم در این عرصه حتی افراد صاحب منصب هم از به زبون آوردنشون می ترسن.

شاید باید این چیزها رو در دوران وزارت آقای اسکندری واضح تر بیان می کردم ، اما این بار نمی خوام دوباره اشتباه کنم. امروز می خوام قبل از اینکه وزیر جدید ی بیاد همه چیز رو بنویسم و ازشون خواهش کنم که قبل از هر تصمیمی شرایط و واقعیت های دنیای کشاورزی امروز ایران رو به خوبی ببینن و بعد شروع به تصمیم گیری های درست یا نا درست کنن.

جناب آقای وزیر دولت جدید لطفا شما هم مثل آقای اسکندری چشم هاتون رونبندید و طرح کذایی خود کفایی گندم و ... رو به هر قیمتی حتی به قیمت افزایش گونه های آفات کلیدی و ... راه اندازی نکنید ، خواهش می کنم.

جناب آقای وزیر شما رو به خدا قسم اول مشکلات کشاورز و کشاورزی ایران رو ببینید و بعد تصمیم بگیرید.

لطفا پایه ی تصمیم گیری هاتون رو بر مشکلات بسیار عمیق اما حل شدنی کشاورزا قرار بدید.

وزیر عزیز و جدید کشاورزی دنیای کشاورزی ایران رو قبل از نابودی نجات بدید خواهش می کنم ، ما همه منتظر تحولی عمیق در این دنیای زیبا هستیم ، تحولی که بر پایه ی حمایت های شما بنا نهاده شه.

وزیر عزیز ما به کمک و راهنمایی های بی دریغ شما نیازمندیم ، برای توسعه ی سرزمین مادری و امنیت و سلامت غذایی ما به کمک شما نیاز داریم.

سلامی گرم به همه ی  وب نویسا و دوستای خوبم و با اینکه خیلی دیر شده می گم  سال نو مبارک

مدت ها ست که می خوام از سن گندم و شرایط فعلی گندمکارا بنویسم اما به دلیل مشغله های زیاد وقت نمی کردم که امروز  26/1/1388  مطلبی رو در روزنامه ی همشهری بخش  همشهری زندگی صفحه 16 ( تصویر زندگی) در مورد گل سانسوریا با نام علمی Sansevieria trifasciata از خانواده ی Liliaceae  خوندم که باعث تاسف بسیار عمیقی شد  و مشکل سن گندم به نظرم کمرنگ تر شد .

مطلب به نقل از همشهری :

گل ها هم سانسور دارند! عجیب است ، اما باورکنید آن ها هم دچار خود سانسوری شده اند و به علت اقدام به این مساله نام یکی از گیاهان را سانسوریا گذاشته اند . سانسور کردن گل ها چه پیامی می تواند داشته باشد ؟ یعنی گل ها نباید بیش از حد بو بدهند؟ یا نباید از یک حد خاص زیباتر باشند؟

 

حالا شما می تونید تصور کنید که این مطلب در روزنامه ای که مربوط به شهرداری ست چاپ شده؟ آیا به راستی در روزنامه ی همشهری کسی حتی به زبان هم آشنا نبوده که چنین اشتباه وحشتناکی رو مرتکب نشن؟؟؟ آیا در چاپ مطالب هیچ نظارتی وجود نداره؟ یا سوال بهتری بپرسم آیا هیچ کارشناسی در این زمینه در این روزنامه حضور نداره ؟ به هر حال خیلی متاسفم.

به راستی در کشور عزیزمون آیا کسی در جایگاه واقعی خودش هست؟ چرا باید افراد نا آگاه و بی اطلاع جایگاه کارشناسان حقیقی رو بگیرن؟؟؟

به زودی و در اولین فرصت براتون از سن گندم و شرایط فعلی گندم می نویسم .

پس از مدت ها دوباره به همه ي دوستاي خوبم سلام مي كنم .

امروز خوشحالم از اينكه پا به پاي مرداني قدم برمي دارم كه حرفه شون كشاورزيه و فطرتش آسموني و پاك.

اما گاهي دلم مي سوزه كه چرا؟ چرا بهترين ها و دقيقا اونايي كه اينقدر به فكر سلامتي و امنيت محيط زيست و ما هستند اينقدر بايد مورد اذيت قرار بگيرند؟

مگه هميشه اين ما نبوديم كه شعارمون bio safety براي داشتن محيط زيست سالم و غذاي سالم بود؟ حالا چرا بايد كسايي رو كه با معرفي اولين نوع مبارزه ي بيولوژيك تمام پيشنهادات ما رو مي پذيرند آزار بديم؟

چرا كسايي رو كه ميدونن نبايد باقيمانده ي سم در سبزي بمونه و اعتقاد دارن به سلامت غذايي جامعه بايد ناراحت كنيم؟ در حاليكه اونا همه ي ما رو مثل خانوادشون دوست دارن.

چرا بايد كشاورزي كه فقط از آب چاه يا آب موتور براي آبياري استفاده مي كنه متحمل خسارت شه وضرر كنه؟

چرا بايد كشاورزايي كه با عشق كار مي كنن و مزرعه هاشون كاملا safe هست به خاطر چند تا مزرعه ي آلوده مورد بي مهري وزارت بهداشت و بعد هم ترس مردم قرار بگيرن؟

و حالا زمزمه هاي از طرف سازمان آب اومده مبني بر اينكه مي خوان تمام چاه هاي آب كشاورزاي منطقه ي شهر ري رو پلمب كنن ، اما اين همه بي مهري با اين قشر زحمت كش چرا؟

از مسئولين سازمان آب شهر ري مي پرسم : آيا بايد كشاورزاي خوب ما هم با فاضلاب آبياري كنن؟ و اگر جواب مثبته سوال ديگري دارم. آيا جواب امنيت و سلامت غذايي مردم رو سازمان آب مي ده يا جواب وزارت بهداشت رو چطور؟ يا شايد هدف ديگري در راهه؟ آيا قراره تمام كشاورزيه منطقه ي شهر ري نابود شه؟

از تمام مسئولين مربوطه خواهش مي كنم نسبت به اين موضوع توجه خاص مبذول نموده و بهترين هديه ها رو تقديم مردم منطقه كنن. فراموش نكنيم كه پيشرفت كشاورزي يعني پيشرفت جامعه.

Sterlitziaعزيز من 3 ساله شد ، اما انگار ديگه با نشستن و ديدن و شنيدن ارضاء نمي شم . انگار ديگه چيزي توي دنياي مجازي منو دلگرم نمي كنه .

امروز با تمام وجود اقرار  مي كنم كه باغبون خوبي نبودم و لياقت Sterlitzia رو نداشتم.

اما چيزهايي ديدم كه منو دلسرد كرد و خسته ...

خسته شدم از اينكه تنها خوانندگان مطالب من دوستان بودندو اساتيد مهربونم .

خسته شدم كه جايي زندگي مي كنم كه هيچ كشاورزي حتي امكان دسترسي به اينترنت رو نداره ، چه برسه جستجوي مطالبي كه من نوشتم و واقعا براشون زحمت كشيدم.

واقعا متاسفم...

انگار سفر بايد...

سفري به جايي نه چندان دور ، به جايي كه بتونم با كشاورزا هم تعامل برقرار كنم .

بيش از همه متاسفم كه شاهد بي توجهي جهاد كشاورزي به فارغ التحصيلان اين رشته بودم ، بارها دوستانم پيگير طرح هاي جهاد شدند اما انگار اين طرح ها به نام فارغ التحصيلان كشاورزي است و به كام آقايان ...

اما من و گلم كوچ مي كنيم تا زماني كه حداقل به خودمون ثابت كنيم ما مي توانيم ، چون توي اين شرايط  از توانستن خبري نيست .

همگيتون رو بيش از پيش دوست مي دارم و به خدا مي سپارم

مطلب امروز من فقط در مورد PSTV نيست ، امروز مي خوام از آقاي اسكندري عزيز و تمام همكارانشون تقاضا كنم به حرفاي ما گوش كنن ،
آقاي اسكندري عزيز ما قبول داريم كه علم كشاورزي ما مهندسين كشاروزي ايراني در حد عالي نيست اما...
اما شما براي كشاورزي و ما چي كار كردين؟؟؟
غير از اين بود كه با تصميمات عجولانه در مورد واردات برخي از آفات قرنطينه اي مثل بيد سيب زميني توسط دستورات شخص شخيص شما وراد كشور عزيزمون شد؟
وخيلي چيزهاي ديگه در مورد گندم و به اصطلاح خود كفايي شما كه منجر شد يك آفت كليدي گندم تبديل به 3 يا شايد چيزي بيش از اين تعداد آفت كليدي بشه؟
امروز من از گذشته نمي خوام چيزي رو پس بگيرم ، اما از شما انتظار دارم حالا كه من و دوستام با اين اطلاعاتمون بايد فقط وب نويس باشيم و بعضي آدماي ... بايد كارمند جهاد كشاورزي باشند به فكر آينده باشيد.
از شما عاجزانه خواهش مي كنم به فكر نسل آينده باشيد ، كمي به كشاورزي پايدار فكر كنيد و كشت ارگانيك و فاصله ي خودتون تا اين مسير ايده آل.
خواهش مي كنم اگه كمكي به ما نمي كنيد به زندگي نسل آينده ي ما لطمه اي وارد نكنيد.
عاجزانه مي خوام كمي در مورد آفات و بيماريهاي قرنطينه اي ايران مطالعه كنيد ، اين ساده ترين و ابتدايي ترين وظيفه ي شماست.
يكي از اين بيماريهاي قرنطينه اي كه بسيار خطرناك هم هست و به راحتي منتشر مي شه ويروئيد غده دوكي سيب زميني هست.
باز هم عاجزانه خواهش مي كنم به سلامت و امنيت غذايي نسل آينده فكر كنيد حتي اگر نسل جوان امروز براتون اهميتي نداره.
ويروئيد چيست؟؟؟
ويروئيد ها كوچكترين عوامل شناخته شده ي بيماريزا در گياهان هستند .آنها يك ماده ي ژنتيكي تك رشته اي به نام RNA هستند اما نه مثل ويروس ، آنها پوشش پروتئيني ندارند .
PSTV چيست؟
ويروئيد غده دوكي سيب زميني اولين ويروئيد شناخته شده بود. PSTV يك ويروئيد بسيار كوچك است كه شامل RNA حلقوي و يا RNA رشته اي است كه اين ويروئيد رابطه ي بسيار قوي با ويروئيد كوتولگي خانواده ي داوودي دارد .
ميزبان هاي طبيعي آن سيب زميني ، گوجه فرنگي ،بادمجان ، آووكادو ،علف هرز تاج ريزي ، توتون ، تاتوره و ... هستند.
PSTV چطور به گياه خسارت مي زند؟
پاتوژن هايي مثل ويروس ها و ويروئيد ها تقسيمات سلولي و بيوشيميايي گياهان را تحت تاثير قرار داده تا جايي كه تقسيمات سلولي گياه كاهش يابد.
در اين عمل آنها متابوليسم و رفتار گياه براي رشد را منقطع مي كنند.
علائم در گلخانه ي گوجه فرنگي شامل زرد شدن و موزائيك خفيف برگ ها همراه با رشد كند تر و عاقبت متلاشي شدن گياه است.
ميوه ها كوچك مي شوند و گاهي اوقات بدشكلي و زردي نوك ميوه ايجاد مي شود.
گياه سيب زميني كه با نژاد قوي آلوده شده به حالت عمودي ،كوتوله و بيش از حد طبيعي لاغر مي شود. برگ ها كوچك هستند و ممكن است بي حال و پيچ خورده يا كج شده باشند.
ساقه ها اغلب منشعب شده وانشعابات ممكن است با زاويه ي تيز در جايي كه به ساقه متصل هستند فرم گرفته باشند .
غده هاي آلوده كوچك ،دراز و به شكل دوك يا دمبل هستند.
به طور كلي اين ويروئيد در قسمت هايي از قاره ي اروپا مثل لهستان ، روسيه ، اغلب شمال و جنوب آمريكا و قسمت هايي از شمال آفريقا و آسيا پراكنده شده.
البته خوشبختانه اين ويروئيد در كشور ما قرنطينه است.( قابل توجه كشاورزان و نهاد هاي مربوطه)
چگونه PSTV انتشار مي يابد؟
خطر اصلي انتشار توسط پرورش يا ريز ازديادي غده ها ست ، اگر در برنامه ي ريز ازديادي از غده هاي استفاده شود خطر نابودي تمام مزرعه را فرا مي گيرد.
يكي ديگر راه هاي انتشار تماس مكانيكي است كه انتشار ويروئيد با اين بسيار آسان صورت مي پذيرد.برخورد گياه به گياه به صورت مكانيكي مهمترين راه معمول انتشار بيماري در ميان محصولا بعد از احداث مزرعه است. آلوده شدن پوست ، گوني يا ساير تجهيزات نيز مي توانند عامل انتشار بيماري باشند.
راه ديگر انتشار حشرات هستند.تجربه نشان داده كه PSTV ممكن است توسط فعاليت حشراتي چون شته ها ، ملخ ها ، سوسك كلرادو و كك ها اتفاق بيفتد.
حشرات ممكن است آن را در بخشي گسترش دهند مخصوصا اگر تعداد آنها براي توسعه ي بيماري به حد مجاز رسيده باشد.
نماتد ها يكي ديگر از عوامل انتشار ويرئيد در مزرعه هستند. تجربه ثابت كرده كه لارو نماتد ممكن است پس از تغذيه از گياهان آلوده PSTV را به گياهان سالم منتقل كند.
همچنين PSTV مي تواند توسط گرده افشاني منتشر شود. در گرده افشاني سيب زميني و گوجه فرنگي بذرهاي سيب زميني توليد شده به ميزان 100% آلوده هستند.
بيشترين تاثير كنترل اين است كه گياهان آلوده را به مزرعه وارد نمي كند.
در نيوزلند از عبور و مرور كاركنان ،تجهيزات يا محصولات سيب زميني از گلخانه ي گوجه فرنگي اجتناب مي شود.
اين انتظار مي رود كه تلاش براي خودداري از آلودگي به PSTV نهايتا آن را به سمت حذف آن سوق دهد.
آلودگي با PSTV به صورت موفقيت آميزي از سيب زميني هاي ايلات متحده، كانادا و استراليا حذف شد.
وقوع مشابهي از آلودگي در محصولات گوجه فرنگي در هلند ،كانادا و بلژيك به صورت موفقيت آميزي كنترل شد.
چگونه PSTV را كنترل كنيم؟
_ بدست آوردن غده هاي بذري كه از غده هاي گواهي شده كه مورد آزمون قرار گرفته اند و عاري از PSTV هستند .
_ استفاده از گياه بذري كامل به جاي قطعه هاي بريده شده.
_جلوگيري از تماس برگ ها طي مرحله ي بهره برداري محصول
_ كنترل حشرات بخصوص شته ها و گونه هاي جونده
_ بازرسي و حذف گياهان بيمار ، حذف با دقت ، قرار دادن در كيسه و سوزاندن گياهاني كه به آنها مظنون هستيد يك راه خوب براي دور نگهداشتن زمين از آلودگي است.
_ نظارت محصولات به صورت دقيق ، علائم PSTV ممكن است با عدم تعادل مواد غذايي خاك، خسارت علف كش ها و يا آلودگي ويروسي اشتباه گرفته شود.
_ اجراي دقيق شيوه هاي بهداشتي مثل شست و شوي تجهيزات ( چاقو ، كاتر ، سم پاش‌‌ ، ماشين شخم زني و...) قبل از بردن انها به ساير مزارع يا كشت وكار در يك لاين ديگر.
_ هيپوكلريد كلسيم
_ هيدروكسيد سديم
_Virkon
_Dermasan

امروز مي خوام از شيرين ترين تجربه ي  زندگيم كه شايد تا چند وقت پيش نمي تونستم بهتون بگم بنويسم.

من توي عيد يه تجربه ي كشاورزي خيلي قشنگ داشتم و اون هم كاشت لوبيا توي يه زمين تقريبا 600-700 متري بود.

البته خيلي خيلي غير اقتصادي بود. مثلا هزينه  ي كارگر براي شخم زمين 40 هزار تومان و اينكه اصلا خودم تنهايي نكاشتم .5 نفر به من كمك كردن كه اگه اونا هم كارگر مي بودن ...

بگذريم ، اما اين تجربه اينقدر قشنگ بود كه دوست دارم سال ديگه اون رو به طور جدي شروع كنم ،البته با گياهان زينتي ، تازه يه دوست خوب هم در اين زمينه پيدا كردم.

كشاورزي كردن يه احساس خاصي به آدم مي ده ، مثل آرامش، امنيت، نشاط و طراوت و خيلي چيزاي خوب ديگه .

اگه يه روز خداحافظي كردم به اين خاطر بود كه دوست داشتم بيشتر در مورد كشاورزي عملي بدونم.

حالا چند تا عكس برام از اون مزرعه ي كوچك قشنگم فرستادن كه منم مي ذارم تا شما ببينيد.

اينم بگم توي عكسام يه نوع بيماري ديده مي شه و اين بدليل اينه كه من در زمان رشدشون اصلا اونجا نبودم .(مزرعه توي شمال هست)

 

 

و این هم همون لوبیایی که فکر می کنم یکم مریضه!

 

 

توي اين مدت خيلي چيزها بود كه از ديدن يا شنيدنشون خيلي رنج كشيدم.

اول فكر مي كردم خوب همه چيز خيلي زود فراموش مي شه و دوستام هم بي خيال من مي شن.

ولي نگاهشون منو شرمنده مي كرد . بعضي ها خيلي از دست من عصبي شدن و توي چشماي خيلي ها هم كلمه ي چرا رو مي شد ديد.

هر چند دليل رفتنم خيلي خيلي براي خودم منطقي بود اما ...

اما تصميم گرفتم كه برگردم چون..

چون هر وقت كه لازم بود از طبيعت رنجور وطن عزيزمون دفاع كنم .( آقای درویش عزیز)

چون مطلبي كه دوست عزيزمون  آقای مرانلو در مورد من نوشت خيلي ناراحتم كرد ، دليل من داشتن  هيچ مشكلي نبود ، ترك وب فقط به خاطر اين بود كه مي خواستم تمام چيزهايي رو که مي نويسم خودم تجربه كنم.

چون شايد يه روز اون فرشته كوچولوي باهوش ( اروند جون) دوباره بياد و يكي از بهترين كامنت هاي دنيا رو توي Sterlitzia يادگاري بذاره.

چون بهترين دوست وبلاگ نويسم (کسری اصفهانی) به من گفت كه نوشتن به عنوان سرگرمي يه تفريح خوبه ، خودم رو محروم نكنم.

چون ديگه حرف  جلال عباسيان رو باور كردم كه گفت مطمئنه كه من وبلاگ نويسي رو ترك نمي كنم.

و به هزار دليل ديگه برمي گردم و از همه مهم تر اينكه بودن با بهترين هاي تاريخ برام يه افتخاره.

بر مي گردم چون فكر مي كنم اگه برنگردم  باغبون خوبي براي Sterlitzia نبودم .

حالا از همتون مي خوام مثل گذشته در كنارم باشين و به رشد بيشتر وبهتر گل زيباي من كمك كنيد.

موفق و شاد باشید

 

 

دوستای عزیزم سلام

سال نو همگی مبارک

امیدوارم سال ۸۵ رو به خوبی سپری کرده باشید و در سال ۸۶ به بهترین آرزوهاتون برسید.

 

گاهي اوقات وارد جايي مي شي كه برات خيلي جذابيت داره و تا مدت ها تو رو مجذوب خودش مي كنه ،اما بالاخره يه روز مي فهمي كه جاده رو اشتباهي اومدي.

تصميم خداحافظي شايد سخت تر از خداحافظي باشه اما يه جايي بايد چشم هاتو ببندي و بگي خداحافظ بهترين ها.

امروز به يك دليل مي نويسم هر چند انگشتام روي صفحه ي كيبرد بي اختيار مي لرزند و تنها بهانه ي نوشتن امروزم خداحافظيه.

خداحافظي از دنياي وبلاگ نويسي و شما ، بله شما يعني بهترين ها ي تاريخ ، شما دوستان وبلاگ نويس خوبم كه هر چقدر دلم مي گه اسمشونو بنويس دستم مي لرزه ، مي لرزه كه مبادا اسم عزيزي جا بيفته ، آخه من از همتون خاطره دارم و همتون رو دوست دارم بيش از تعداد ستاره هاي آسمون يا گل هاي روي زمين.

از شما دوست هاي بلاگرم خيلي خيلي ممنونم كه در اين دو سال و چند ماه هميشه كنارم بوديد و با نظرات خوبتون خيلي چيزها رو به من ياد داديد.

از همه ي  دوستاني كه برام پيام گذاشتن و لطف داشتن واقعا سپاسگزارم و از تمام كساني كه سوالاتي رو مطرح كردند و جواب خوبي نگرفتند يا از طرف اين وبلاگ كمكي به اونها نشد جدا معذرت مي خوام.

اما اين صفحه و اين آدرس در وب باقي مي مونه ، تا اگه چند سال بعد تصميم گرفتم از اول شروع كنم با عزيزترين آدرس دنيا شروع كنم.به همين دليل شايد هر 3 ماه يك بار در اين وبلاگ چيزي نوشته شه كه از نظر علمي ارزش چنداني نداره.

تنها به اين دليل اين كار رو مي كنم كه عزيز ترين آدرس دنيا توسط عليرضا شيرازي و اون سيستم خودكار بي رحمش پاك نشه.

Sterlitzia  براي من عزيزترين گل دنياست و نام خيلي از چيزهايي كه توي دنيا دارم به اسم عزيز خودشه ، مثل ايميل ،وبلاگ ، بلوتوث گوشي همراهم و محبوبترين عروسكم كه لباس نارنجي به تن داره ( البته گران قيمت ترين نيست اما عزيز ترينه)و خيلي چيز هاي ديگه .

دوست ندارم هيچ وقت sterlitzia به دست كس ديگري بيفته ، يادمه گاهي اوقات روياي داشتن يه گلخانه ي sterlitzia ساعت ها منو غرق در خودش مي كرد و گاهي فكر مي كردم اگه يه روز يه گياهپزشك واقعي شدم اسم كلينيكم رو بذارم sterlitzia .

اما همه ي  اونا روياهاي من بودند وبس.

ديگه خيلي ديره ، بايد خداحافظي كرد ، ثانيه ها پيش از اين هم با من بسيار بازي كردند .

بايد با دنياي وبلاگ نويسي، با شما كه بهترين بوديد و حتي با عزيزترين آدرس دنيا خداحافظي كنم.

براي همگيتون بهترين آرزوها رو دارم و خدانگهدار

دوست شما

زينب